7 yasindayken babasini kaybetti ve yetim kaldi. 8 yasinda okuldan alindi ve köyde yasadi...
10 yasinda yüzü kanlar içinde kalacak sekilde, yeni okulundaki hocasindan dayak yedi. Ailesi onu okuldan aldi.
17 yasinda hayalindeki okulun istedigi bölümü için gerekli not ortalamasini tutturamadi.
24 yasinda tutuklandi, günlerce sorguya çekildi ve 2 ay tek basina bir hücrede hapis yatti.
25 yasinda sürgüne gönderildi...
27 yasinda kendisinden bir yas büyük meslektasi kendisinin de üyesi buldugu dernegin çalismalariyla kahraman ilan edilirken, kendisi hiç önemsenmiyordu.
30 yasinda kendisi baska sehirleri düsman elinden kurtarmaya çalisirken,
dogdugu sehir düsmanlarin eline geçti.
30 yasinda amiri, onu kendisinden uzaklastirmak için baska göreve atanmasini
sagladi. Yeni görevinde fiilen issiz birakildi. Aylarca bos kaldi.
37 yasinda böbrek hastaligindan Viyana'da 2 ay hasta ve yalniz halde yatti.
37 yasinda komutan olarak yeni atandigi ordu, dagitildi.
38 yasinda Savunma Bakani tarafindan görevinden atildi.
38 yasinda bir toplantida giyebilecegi bir tek sivil elbisesi bile yoktu ve
baskasindan bir redingot ödünç aldi. Ayrica cebinde sadece 80 lirasi vardi.
38 yasinda kendisi için tutuklama karari çikarildi.
39 yasinda idam cezasina çarptirildi.
Sonra ne mi oldu? 42 yasinda Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaskani oldu

Bu öykü efsanevi lider Mustafa Kemal Atatürk'e aittir.

Mümin Sekman, bu öyküyü, insanoglunun azmine örnek olarak yazmis. Diyor ki:
- Basarinizin önündeki engel ne? Paraniz mi yok? Atatürk'ün de yoktu!
Sagliginiz mi bozuk? Atatürk'ün de bozuktu! Çevrenizde sizi çekemeyenler mi
var? Atatürk'ün de vardi! Bazi yakin arkadaslariniz sizi arkadan mi vurdu?
Atatürk'ün de basina geldi! Aileniz çok zengin degil miydi? Atatürk'ünki de
degildi! Amirleriniz hakkinizi mi yiyor? Atatürk'ünkini de yemislerdi!
vs..vs...vs..
Özeti: Çaresizlikten yakinmayin.. Çare sizsiniz..

ÇOK GÜZEL