Bazen düşünüyorum da, yaşadığımız bu coğrafyanın, soluduğumuz bu havanın, içinde yoğrulduğumuz Anadolu kültürünün bir faturası gibi geliyor bana Türkiye’de yaşadıklarımız.

Sanki ilahi güç Türk insanına, “Sana her türlü güzelliği lütfettim, bunun faturasını ödemek zorundasın” demiş ve yediden yetmişe herkes, hepimiz, her Türk evladı bu faturadan payını alıyormuş gibi geliyor bana. Türkiye’de yaşamanın faturası.

Şimdi, “Atatürkçülük nedir?” diye sorsam yüzlerce cevap gelir, yüzlerce de o cevabın karşıtı ortaya çıkar.

Aynı şekilde “Türkiye'de en sıkı Atatürkçü kimdir?” diye sorsam yüzlerce isim zikredilir, yüzlerceside zikredilen isimlerin nasıl Atatürkçü olmadığına dair tezler ileri sürer.

Belli ki Atatürkçülük üzerine ciddi bir görüş ayrılığı vardır.

Hemen belirteyim, benim bu konudaki tartışmalı alana işaret etmemi eleştirecek olanlar da sadece bu konunun ne kadar tartışmalı olduğunu belgelemiş olurlar.

Konuyu neden gündemimize alıyoruz?

Çünkü, Atatürkçülük hem bunca tartışmalı hem de Anayasa'nın ruhunu oluşturuyor ve Türkiye bu Anayasa'dan şikayetçi... Anayasa'nın değiştirilmesi konusunda bir genel mutabakat var.

Soru şu:

“-Atatürçülük Anayasa'nın ruhu olarak devam etsin mi? Anayasanın değişik maddelerinde hep Atatürkçülüğe atıf yapılsın mı?”

Tayyip Erdoğan Cumhurbaşkanı adayı olacağı için kahroluyor, kendini yırtıyordu.

Hatta,

- Başbakan, aday olmaktan vazgeçersem korktu derler suçlarlar korkusunu içinden atmalıdır. Korkmasın, böyle bir korkusu varsa ben korkusunu izah etmek için kendisine yardımcı olacağım. Başbakan'ın korktuğundan değil memleketin hayrını düşündüğünden aday olmadığını bütün Türkiye'ye anlatmaya çalışacağım. Sözüm söz, yeter ki aday olmasın, dedi. 

Tayyip Erdoğan Cumhurbaşkanı adayı olmadığını öğrendiğinde ne dedi ;

- Bugün Tayyip Erdoğan cumhurbaşkanı adayı olmadıysa; bu, millet onu kabul etmediği içindir. Milletin cumhurbaşkanlığı anlayışına, Başbakan uygun olmadığı içindir.

APO beyin kıllarından türetilmek istenen suikast işi tutmasa da, ortalığa saçılan atıklarından birtakım marifetleri sezmek mümkün oldu. Anlaşıldığı kadarı ile bu terör hadisesinin kıyısından kenarından geçinen birtakım zevatın dünyalığı doğrulttukları gibi bir durum vardır!..
Sinyali, Gazeteci Ufuk Türkyılmaz’ın haberinden almıştık... Türkyılmaz, Apo’nun, Ahmet Türk’e gönderdiği mektupta şu sözlerinin bulunduğunu yazmıştı:
“Marka giyin diye çürümüyorum!..”
İmralı’daki, öyle arada bir “Bizim Sayın, çok muhterem adamdır, hatta şöyle şöyle demiştir” ara nağmesi ile ortalıkta dolaşan adamlarından daha ağır icraatlar beklediğini, bir inceden duyurmuştu ve ekabir hareketlenmişti!..

BU memlekete Güney Kore gibi yüzde yüz millî ve yerli otomobil sanayii kurabilir, Türkiye “KENDİ” otomobillerini üretebilir ve bu konuda Japonya, Almanya ile rekabet edebilirdi ama siz hainler buna fırsat ve imkân vermediniz.

Bu memleket, çok büyük ve mükemmel olmasa bile orta büyüklükte yolcu uçakları yapabilirdi, hattâ İsveç gibi savaş uçakları üretebilirdi ama siz izin vermediniz.

Bu memlekette en az yüz şehirde Japonya’da, Kore’de, Çin’de olduğu gibi sanayi gelişebilir, işsizlere iş bulunabilirdi ama siz istemediniz, izin vermediniz. Çünkü efendileriniz böyle bir şey istemiyordu.